​

Yarının Köyleri, Trendyol ve Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) iş birliğiyle yürütülen; teknoloji, üretim ve yerel bilgi aracılığıyla kırsal kalkınmayı desteklemeyi amaçlayan bir projedir. Program kapsamında dijital olanakların kırsal bölgelere ulaştırılması, yerel üretimin güçlendirilmesi ve kültürel değerlerin korunarak geleceğe aktarılması hedeflenmektedir.Projenin Adana ayağı kapsamında Lungo Fucile, Kürkçüler bölgesinde yer alan Müminli, Yürekli, Dağcı ve Göztepe köylerinin meydanları için mimari ve çevre düzenleme tasarımları geliştirdi. Tasarım süreci; köylerin mevcut mekânsal dokusu, günlük kullanım biçimleri, yerel üretim pratikleri ve Yörük kültürünün bir araya gelme, paylaşma ve birlikte üretme gelenekleri üzerinden şekillendi.

​

Köy meydanları yalnızca düzenlenmiş açık alanlar olarak değil; yerel üretimi, karşılaşmayı ve ortak kullanımı destekleyen esnek kamusal mekânlar olarak ele alındı. Her köyün mevcut fiziksel koşulları ve kullanıcı ihtiyaçları ayrı ayrı değerlendirilirken, proje genelinde ortak bir tasarım dili oluşturuldu.

Tasarımın temel elemanlarından biri olan uzun beton masa; gündelik buluşmalardan köy toplantılarına, ortak üretimden yerel ürünlerin sergilenmesine kadar farklı kullanımlara olanak veren kalıcı bir ortak kullanım elemanı olarak kurgulandı. Meydan zeminlerinde ise Yörük kültüründeki kilim ve yere serilen dokuma geleneği, projeye özgü geliştirilen yüzey desenleri aracılığıyla mimari dile taşındı.

​

Gölgeleme, bitkilendirme ve ortak kullanım alanları da her köyün mevcut koşullarına göre ele alındı. Yürekli Köyü’nde kullanıcı görüşmelerinde ortaya çıkan gölgeli alan ihtiyacı, meydanın kullanımını sınırlandırmayan hafif ve geçirgen bir gölgeleme sistemiyle karşılandı. Yapıya entegre edilen passiflora sarmaşığı, bölgede gelişen yerel üretim kültürüyle ilişki kurarken zaman içerisinde gölgeliğin doğal bir parçasına dönüşüyor. Müminli’de ise mevcut olgun ağaçların oluşturduğu doğal gölge korunarak yeni bir yapısal gölgeleme elemanına ihtiyaç duyulmadı.Böylece Müminli, Yürekli, Dağcı ve Göztepe için tek tip bir meydan çözümü üretmek yerine, ortak tasarım ilkelerinin her yerleşimin kendi karakteri ve ihtiyaçlarına göre yeniden yorumlandığı bir yaklaşım geliştirildi. Mevcut doku, yerel kültür ve güncel ihtiyaçlar arasında kurulan ilişki; meydanların köy yaşamının değişen kullanımlarına uyum sağlayabilen, kapsayıcı ve sürekliliği olan ortak alanlara dönüşmesinin temelini oluşturdu.