Adana’nın geleneksel çiftlik evlerinden izler taşıyan proje, bu yapı tipini bugünün yaşam biçimine uyarlayan çağdaş bir konut olarak tasarlandı. Yerleşimde hem bölgenin iklim koşulları hem de yapının bahçeyle kuracağı ilişki önemliydi. Bu nedenle yaşam alanları mümkün olduğunca dış mekâna açılıyor ve evin çevresi günlük kullanımın bir parçası haline geliyor.Zemin katta geniş açıklıklar kullanılarak iç mekânla bahçe arasında güçlü bir geçiş sağlandı. Cephede kullanılan yerel Limra taşı, yapının bulunduğu coğrafyayla daha doğal bir bağ kurmasına yardımcı oluyor. Malzeme seçimlerinde de fazla yapay bir dil yerine, bölgeyle uyumlu ve zamanla karakter kazanacak yüzeyler tercih edildi.

​

Yapının kuzey-güney doğrultusundaki yerleşimi doğal hava akışından yararlanmayı kolaylaştırıyor. Hareketli panjurlar ve metal mesh yüzeyler ise özellikle güneş kontrolü açısından işlev görüyor. Gün içinde değişen ışıkla birlikte bu elemanlar cephenin görünümünü de sürekli farklılaştırıyor.Projenin genel yaklaşımı, geleneksel çiftlik evini doğrudan tekrar etmekten çok, onun bahçe, iklim ve malzemeyle kurduğu ilişkiyi yeniden yorumlamak üzerine kurulu. Sonuçta ortaya, Adana’nın kırsal dokusuna yabancılaşmadan daha güncel bir yaşam biçimine cevap veren bir konut çıkıyor.